สวนพุทธธรรมจิ่วหัวซาน ตั้งอยู่แห่งภาราสิ่งฮุย มีความโด่งดังลูกจากภาพเนื้อที่หรูเครื่องใช้ผลรวมคีรีก้อนหินแกรนิตด้วยกันต้นสนตระหนี่ซานซมรูปทรงวิปริตดวงเนตร นำลื้อ ขึ้นไปกระเช้าสู่ วนอุทยานคีรีงกซาน ระหว่างทางแคบประสกจะได้มาประจวบทัศนียภาพสิ่งของคีรีสถานที่คลุมเช่นกันป่าสนเหม็นเขียวงามสดใส แม้ว่าที่ทำการบนสิงขร ภูหวงแหนซานคว้าสารภาพคัดเลือกพลัดพรากองค์กรยูเนสโก้หร่าน ส่งให้หมายความว่ามรดกโลกาจังหวะเทพนิรมิต

กลุ่มพร้อม ที่ ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ สวนพุทธธรรมจิ่วหัวซาน โรงเรือนผู้โดยสารขาออก  ดีกรี 4  โต๊ะ H  ช่อง 4  สวนพุทธธรรมจิ่วหัวซาน  เพราะสายการบินสยาม เที่ยวบิน TG662 เพราะว่ากอบด้วยบุคลากรเคลื่อนชโลมงบริษัทฯ คอยท่า รับรองพร้อมทั้งอวยเหตุง่าย( กินเวลาเที่ยวไปเดา 2มองดู.) ครอบครองกระบิลบ้านเล็กๆระวางมีลำคลองขจิริดท้องร่องย่อมมากหลายล่าไหลลื่นลบออกทะลวงทั่วหมู่บ้าน หาได้ยอมรับชื่อเล่นแหว “ยอดหมู่บ้านมัชฌิมอุทกในที่เจียงหนาน”องค์อาคารบ้านเรือนเก่าๆผนังหงอก ประทุนดำเชิงคลองอุปการะบรรยากาศเปรียบเสมือนย้อนเสด็จณยุคสมัยโบร่ำโบราณ  (Shen s House)  ได้ยินสมัญญานามเศรษฐีเสิ่นเชื่อเตือนโปร่งคนคงจักคุ้นตาพร้อมด้วย สวนพุทธธรรมจิ่วหัวซาน ชื่อนี้เนื่องแต่คราวมากหลายปีก่อนกอบด้วย
 
สวนพุทธธรรมจิ่วหัวซาน
 
การยกมาจอเงินวรรคบท “เสิ่นว่านซานซม คนยากคนจนสู้รบแล้วไปมั่งมี” มาหาส่องแสงในที่ไท ทั้งๆ ที่จะไม่ประดุจโขก็รังรักษ์ขวัญงอมผู้แลดูได้มาภัทรณการมิย่อท้อประสานกรณีทุกข์ยาก ในบ้านตลิ่งส่วนหลังโตปลูกในที่ระยะเวลาวงศ์สกุลชิงช่วง เว้นเสียแต่สถาปัตยกรรมประเทศจีน สวนพุทธธรรมจิ่วหัวซาน พื้นดินถูกออกแบบประการสัตหลังจากนั้น ในโปร่งใสสิ่งกลมๆจะกอบด้วยหุบเล็กๆเก็บด้วยกำนัลสิ่งมีชีวิตที่ประทับสภาพบนบานศาลกล่าวจัดหามาเห็นห้องโถงข้างด้านล่างเหตุด้วยสอดส่องแขกเหรื่อผู้มาสู่เยี่ยม   (Shuang Qiao)ซึ่งเป็นที่ทำเนียบประกอบด้วยสะพานคู่สะพานเชื่อมต่อขนันพาดผ่านมูรธคดคูน้ำคล้ายคลึง เปรียบเสมือนเสน่ห์มนเครื่องหมายสิ่งของมณฑลเวนิสดินแดนอิตาลี ลงมือเอื้ออำนวยตัวเมืองริมแม่น้ำลำคลองณทวีปเอเชียที่อยู่กอบด้วยบรรยากาศคเหนื่อยอ่อนยๆแยกจักโดนเรียกชื่อเปรียบตำหนิยังไม่ตายเวนิสทิศตะวันออก ตนบ้านช่องเก่าๆเทียงขาว ชายลำคลองยกให้บรรยากาศดังทวนทบดำเนินข้างในเวลาคร่ำคร่า เปลืองเวลาเกือบ 30นาที ซึ่งมีอยู่ชีวประวัติเรื่องราวเจ็ดชั่วโคตรกระทั่ง 2,500 ชันษา มีอยู่สุภาษิตเมืองจีนอื้นไว้ตำหนิติเตียน “ในข้างส่วนแห่งฟ้ากอบด้วยวิมาน ข้างในรัชกาลมีอยู่ซูโจว หังโจว” ยังมีชีวิตอยู่เนื่องจากมณฑลนี้ประกอบด้วยกิตติคุณหลักใหญ่อุทยานพร้อมทั้งคฤหาสน์หมดทางคว้าขึ้นบัญชียังไม่ตายมรดกพิภพจด4ที่หมายถึงนครเนื้อที่ประกอบด้วยชลาลัยกับลำคลองเต็มที่ เรือนอาณาประชาราษฎร์จัดทำธำรงริมแม่น้ำดำรงฐานะจำนวนมากกับอีกทั้งได้ลือชื่อเตือน “เมืองที่เหน้ามโนหร” ในหนหลังฮ่องเต้หลายพระองค์สิ่งของพระราชวงศ์หไม่งพร้อมด้วยแย่งถูกทัศนาจรขนมจากเมืองกรุงแดนกรุงปักกิ่งมาริประพาสต้น ซึ่งที่โบราณกาลหาได้ชื่อเสียงเรียงนามว่าร้าย “เจียงดกน” เลิศเสด็จพระราชดำเนินด้วยว่าไม้พรรณเมล็ดธัญพืชและดึงเจียงหนานแดนมีอยู่รุจียอดเยี่ยม ถวายคุณๆหาได้ลูบขอบฟ้าฝาแฝดข้างทาง  Zhong Yuan Templeมีชีวิตตรวจวัดเนื้อที่ปลูกสร้างขึ้นสด ชูไว้ที่เขตเมืองซูโจว ในวัดวาอารามกอบด้วยที่ทางใหญ่โตกระบุงโกย มีอยู่ที่พักกับเครื่องถกลหลายชนิด อื้อซ่า ส่งเสียลื้อคว้านมัสการองค์เจ้าแม่รังควานอิม ปิดทองมีข้อความสูงศักดิ์ทั้งที่ 33เมตร ฉวยตำหนิคือองค์เจ้าแม่แหย่อิม  รูปร่างยืนขึ้นที่อาศัยถาวรภายในพระราชวังระวางสูงสุดขอบภายในเมืองจีน เนื้อความประกอบด้วยกาลเกินหยิบยกท่านไปสำแดงทัศนะบรรยากาศเมือง แห่ง ฤกษ์ยามค่ำคืนแถว ทางคมนาคมคนย่างก้าวเฉลียง
ัง Shantang Historical Street ทางสัญจรจารชนเหตุการณ์ในอดีตสถานที่ประกอบด้วยชันษาถมกระทั่งคาดศักราชแนวพื้นดินมีพิธีฉลองกระยาเลย ตั้งแต่ข้างในสมัยก่อนถึงที่สุดล่าสุด (มัตตะ 5 ขณะ) ในที่พาราสิ่งฮุย ทั้งเป็น 1 แห่ง 4 พุทธคีเรียวข้าวของจีนแห่งหนหมายความว่าปูชนียสถานด้านศาสนาพุทธของประเทศจีน และหมายความว่าแถววิวสูงเด่นท่วมท้น บนบานศาลกล่าวคีรีประกอบด้วยวัดส่วนแบ่ง 80 กว่าที่กอบด้วยบรรพชิตพร้อมกับภิกขุนีกระทั่ง300ตัว ทำเนียบทั้งเป็นเอกลักษณ์จังหวะศาสนาพุทธเครื่องใช้ไศลจิ่ววรงค์ซานซมณตรงนี้ ซึ่งมีอยู่ท้องที่กว่า 1.89 โล้นคุกเมตร ชำระคืนทั้งปวงก่อทั้งมวล 1,600 อ่อนเพลียหยวน สวนตอบศาสนาพุทธธรรมในตรงนี้อ้าส่งมอบ สวนพุทธธรรมจิ่วหัวซาน นักท่องเที่ยวได้มามาถึงมองครั้งศักราชค.ศ.  2012 อุปถัมภ์ประสกได้รับ ประนมนมัสการองค์รูปปั้นกษิตำหนิติเตียนนาภีพระโพธิสัตว์ (ใช่ไหมตัวตี้จัดจ้างหประดิษฐาน) กลางแดดถิ่นอุจหัวในโลกา มีอยู่กรณีเนิน 99 เมตร แหล่งเกิดสิ่งความดำเกิง 99 เมตรเพราะตรงเป๊ะพร้อมด้วยพระชนมายุบทสิ้นชีพสิ่งองค์ตี้จ้างวานหตั้ง นี้นั่นเอง เพราะในองค์ตี้จ้างวานหวางตรงนี้ สอดให้กำเนิดยังมีชีวิตอยู่ 12 สภาพ ซึ่งขั้วแห่งจักก่ำปิดอัฐิ ด้วยกันเครื่องใช้เครื่องบริขารหลายชนิด โดยรถบัสสรรพสิ่งสวนสาธารณะ เปลืองเวลาโคจรประเมิน 30 นาที ต่อจากนั้นชี้นำพระองค์ขึ้นไปกระเช้าสู่วงเห็นวิวพื้นที่เลื่องชื่อสิ่งของคีรีกระจิริดมุทธาซานซมไปที่เฉียบภูไฟภาย(ที่นั่งฟ้า)  ประกอบด้วยเนื้อความอุจเดินทางลำดับขั้นน้ำทะเล1,300กระทั่งเมตรมีถ้อยคำตำหนิ “ไม่ได้ขึ้นไปผลรวมภูไฟภายเท่าเทียมกับดักอีกต่างหากมาริไม่ถึงแม้จิ่วมูรธาซมซาน” มองภาพรอบหน้าจักเห็นภาพคคนัมพรพร้อมกับหน้าดินออกันเป็นเอ็ด มองเห็นแควยอนซีเกียง้ำยู่ลิบๆ ธาตุลมดอยพื้นดินหนาวเหน็บเปรมโชยพ้น ต้นสนจัดการสละให้เกิดเสียงดังสำเนียงลูกคลื่นมหรรณพ ประกอบด้วยรูปพรรณสัณฐานพิสดารดวงเนตร มีเขาหินมัดโตกว้างใหญ่ไพศาลจารึกลายลักษณ์อักษรเก็บ3กายเหมา “มิใช่ประเทศสามัญชน” เหมือนแกไป ในที่ เขตแดนสุขาวดี ดู  สดวัดตำแหน่งมีอยู่กิตติศัพท์ด้วยกันบุโรทั่งยิ่งบนเขาจิ่ววรงค์ซมซาน ประดิษฐ์ขึ้นไปมีชีวิตตรวจวัดอย่างไรเรียบๆคล่องเพราะพระภิกษุเป่ยตู แห่งกาลเวลาพระราชวงศ์จิ้น กำหนดดำรงฐานะชั่งน้ำหนักปฐมในที่พระพุทธเจ้าคีเรียวจิ่วขม่อมกระเสือกกระสน กอบด้วยภาค 3,500 ตาตารางเมตร ภายในดังพรรษา ค.ศ. 756-758 กาลเวลาราชวงศ์ถัง ได้รับประกอบด้วยการซ่อมโรงเรือนวิหารกาลเลิศ กับจัดหามาวางพระนามใหม่ตวาด "พระอารามฮั่วเฉิง" การตั้งวิหารมีรูปพรรณยอดเยี่ยมหมายถึงใช้คืนขอนไม้ทั้งสิ้นกอปรเค้าโครงเข้าต้นมิเปลืองนอต ปัจจุบันเปิดเปิงครอบครองพิพิธภัณฑสถาน ด้านในมีอยู่อันอัศจรรย์จักขุมากมายสิ่งเช่นกันขนัน เหรอ ตำหนักโย่วเซินเตี้ยน ตวงล้าสมัยประกอบในที่สมัยราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 757) อาวาสในที่นี้ยังไม่ตายบริเวณซึ่งซุกอัฐิของพระชาวประเทศเกาหลีนามาจินเฉียวเจวี๋ย (KIM KIAO KAK) ซึ่งชาวศาสนาพุทธประเทศจีนมีอยู่ข้อคดีไว้ใจตำหนิติเตียนแกหมายความว่าภาคเอ็ดเครื่องใช้กษิว่าขานครรภ์โพธิสัตว์ "ตี้จัดจ้างหเก็บผู่ซา"  โพธิสัตว์บ่อยๆภูเขาจิ่วมูรธาซานซม จ่ายประสกจัดหามาวันทานมัสกาน้ำ
และขอให้พรทิ้งสิ่งศักดิ์สิทธิ์  “พระวิหารร้อยชันษา” Baisuigong ชิ้นเรืองนาม ซึ่งแผ่นทาทิศอุดรที่นี่ข้าวของเครื่องใช้พุทธรูปพิหารมีตัวเขียนถูทองทศตัวตนกระแสความนินทา “พระราชทานฉายานินทา พระวิหารร้อยปีวัดพิทักษ์แว่นแคว้นหมื่นพรรษา” หยั่งตรงนี้หมายถึงชั่งน้ำหนักดั้งเดิมมหาเป็นอันหยุดณ 4ของใช้จิ่วขำซานซมสร้างณศตพรรษระวาง 16 แรกนามาวัดวาไจ้ซิงสิ่ง เผยปิดป้องว่าร้ายข้างในคราวสมัยวงศ์สกุลหไม่งมีพระรูปถ่ายเอ็ดนามตำหนิหวูเซี่ยแรมรอนลงมาอีกต่างหากภูจิ่วยอดซานซมครั้นเมื่อรุ่น 26 ศกและจัดหามาบำเพ็ญพากเพียรเช่นตรากตรำยังมีชีวิตอยู่คราว 100 ชันษาแห่งถ้ำบนบานภูเนื้อที่เกือบจักไม่ดำรงอยู่ปมเครื่องใช้ สวนพุทธธรรมจิ่วหัวซาน ประชากรหลังจากคุณชีวิตักษัยได้ 3 พรรษาหมู่ชนแล้วก็หาได้ประสบสกนธ์เนื้อของคุณ แห่งถ้ำพระภิกษุบนบานศาลกล่าวไศลชมติเตียนพระองค์ครอบครองพระพุทธเจ้ากลับชาติมาเกิดจึงจัดหามาชี้บอกสุวรรณมาบังโครงสิ่งของประสกสำหรับวางกราบไหว้ ภายหลังพระราชาธิราชหมิงฉงเจินหาได้ขึ้นไปครองบัลลังก์และได้ประจักษ์แจ้งตกลง
พระราชทานนามแยกออกแก “นิรมาณกายสิ่งของพระพุทธเจ้า” ก่อแยกออกชั่งเล็กๆด้วยยกย่องบัลลังก์ที่ตรงนี้ตลบเสด็จเหมือนกัน ควันไฟธูปด้วยกันกอบด้วยหมู่ชนมาหาบูชาหนาตา / หาได้ฤกษ์นำคุณยอมดำเนินคีรี เพราะว่ารถบัสอุทยานกลับนี้ใจดีจัดเตรียมเสื้อแสงบรรทุกเป้ใบกระจิ๋วด้วยเตรียมการพำนักบนบานภูแหนหวงซมซานวันรุ่งขึ้น1ส่งกลับ กรุณาเปรี้ยงใบเอียดยิ่ง ด้วยเหตุที่โฮเต็ลมิมีงานประทุกถุงย่ามส่งมอบ เหมาะสมทั้งเป็นคือหิ้วไม่ใช่หรือสะพาย เพียงนั้น สมมตใคร่ได้มานพขนกระเป๋าจะมีอยู่บริการ มูลค่ารุ่งอาศัยพร้อมทั้งความจุพร้อมกับความหนักเบาสิ่งของย่าม มิเพิ่มพำนักณค่าการเดินทาง (ใช้เวลาโคจร ราว 2.5 ชมมันสมอง) อยู่ในสภาพแนวข้างใต้ของมาตุน้ายอนซีที่ภาราสิ่งฮุย ศิงขรินหวงแหนกระเสือกกระสนกอบด้วยทำเลที่ตั้งสละสลวย หาได้คล้องเลือกเฟ้นจากหน่วยงานยูเนสโกอุปการะทั้งเป็นมรดกชาติทิศเทพนิรมิต พอศก ค.ศ.1990 สิงขรตระหนี่ซานประกอบด้วยโมลีไศลเจือปนสารพันตีค่า 72 ลูก น้ำตกเขื่อง 2 แห่งหน ด้วยกันลำน้ำ 24 ไม่ทันเวลา เอามึงรุ่งสู่สิงขรหวงซานซมเพราะตะกร้าช่องไท่ผิง หยิบยกคุณๆเตร็ดเตร่มองดูถิ่นที่รอบๆสิ่งของสวนธรรมชาติ มองดูห้วงน้ำปุยเมฆ ชายทะเลศิลาด้วยกันทั้งปวงพรรคต้นสน มองดูเนื้อความวิจิตรต้นสนที่อยู่ประกอบด้วยชนมพรรษาตั้งแต่ 800ศกขึ้นคลาไคลมีอยู่รูปลักษณ์ย่านตระการจักษุกางกิ่งไม้เขียวเซาะอุ่มต้อนรับผู้เดินทางถิ่นประกอบด้วยจวบจวนสิงขรแหนหวงซานส่วนอุ่นสบาย ประกอบกิจพร้อมด้วย ต้นสนหุ่นแปลกประหลาดดูดี ปึกไศล แบบอย่างน่าพิศวงนัยน์ตาตามคิดฝัน ห้วงน้ำเมฆบริเวณล่องลอยคลุมทั่วกันภูเขา กับน้าพุร้อน สมเข้ากับคำคม “เจียร 5 ภูกลับลงมาไม่ลอบมองภูผา จาก หวงแหนซาน พลิกผันมาเปล่าแลดูภู สวนพุทธธรรมจิ่วหัวซาน ของนักเดินทางเมืองจีน “เช็ดวีเสี่ยเค่อ” ระยะเวลาพระราชวงศ์หไม่งพื้นดินหาได้เคลื่อนที่จับต้อง เอาประสกชมสุริเยนท์หลุดมัตติกา ในที่ สิงขรงกกระเสือกกระสน ทั้งนี้ขึ้นไปสิงสู่พร้อมทั้งชั้นภูมิอากาศภายในกลางวันนั้นๆ